Spółgłoski cz. 2

Autor: | Opublikowane w O nauce czytania 1 Comment
Tagi: wychowanie fizyczne klasa 6, wychowanie greckie, wychowanie harcerskie, wychowanie hellenistyczne, wychowanie helleńskie

Mamy z tego punktu widzenia, wedle funkcji działających każdym razem narzędzi, rozmaite rodzaje spółgłosek. A mianowicie:

1) Wybuchowe spółgłoski: B, D, G, P, T, K. Cechuje je zupełne zwarcie narzędzi, a to w dwojaki sposób, przez raptowne otwarcie, („wybuch”) zamkniętej, albo przez również raptowne zwarcie otwartej jamy ustnej. Przy B i P leży zwarcie pomiędzy wargami, przy D i T pomiędzy przednim językiem i przednimi zębami, przy G i K pomiędzy tylnym językiem i podniebieniem.

Przy wymawianiu B, D i G szpara głosowa wytwarza dźwięk, będąc już w chwili zwarcia narzędzi dostatecznie zwężoną; wymawiając P, T i K nie słyszymy żadnego dźwięku, ponieważ szpara głosowa jest tu rozwarta. Ze względu na tę rolę wiązadeł głosowych dzielą się spółgłoski wybuchowe na dwa rzędy, na słabe albo dźwięczne: B, D i G — i na mocne albo bezdźwięczne: P, T i K.

Głoski B i P, oraz G i K wymawiamy także miękko, z ukrytym j, co w ćwiczeniach uwzględniono (określenie Bj, Pj, Gj i Kj, albo B’, P’, G’ i K’).

Comments
  1. Posted by Reklama