Spółgłoski cz. 4

Autor: | Opublikowane w O nauce czytania 1 Comment
Tagi: wychowanie chrześcijańskie, wychowanie do wartości, wychowanie do źycia w rodzinie, wychowanie ekologiczne, wychowanie emancypacyjne

3) Złożone spółgłoski: C, DZ, CZ, DŻ, Ć, DŻ, – powstają przez zbliżenie narzędzi i wytworzenie szczeliny szmerotwórczej, bądź pomiędzy przednią częścią języka a przednimi zębami (C, Dz, Cz i Dż), bądź też pomiędzy średnią częścią języka a przednimi zębami (Ć i Dż). Przy C i Dz język jest plaski (tak samo jak przy S i Z i przy T i D) — przy Cz i Dż koniuszczek języka zagięty jest do góry, a na przedniej części języka tworzy się (jak przy Sz i Ż) małe zagłębienie.

4) Nosowe spółgłoski; M, N, M’, Ń – cechuje zwarcie narzędzi, tak jak przy wybuchowych spółgłoskach. Przy M i M’ następuje zwarcie obu warg, przy N i Ń natomiast zwarcie przedniej części języka z przednimi zębami.

5) Drżące spółgłoski: a) R „językowe”, wytworzone przez wolne drganie („warczenie”) koniuszczka języka pomiędzy dwoma, lekko rozwartymi rzędami zębów; b) R „języczkowe”, przy którym, zamiast języka, drga chrapliwie języczek podniebienny.

6) Trąco-zamykające spółgłoski: L i Ł wytwarzają się przez zwarcie przedniej części języka z przednimi zębami przy jednoczesnym odchyleniu boków języka. Przy L koniec języka jest zagięty, a przednia część zagłębiona (jak przy Ń, Ś, Ź, Ć i Dż), przy Ł zaś język leży płasko (jak przy T, D, N, S, Z, C i Dz).

Comments
  1. Posted by Reklama