Wykształcenie słuchu

Autor: | Opublikowane w O nauce czytania 1 Comment
Tagi: wychowanie 8 latka, wychowanie a edukacja, wychowanie a globalizacja, wychowanie a kształcenie, wychowanie a manipulacja

Pierwszym staraniem nauczyciela prowadzącego ćwiczenia w wymawianiu, będzie wykształcenie słuchu. Rozwój głosu i artykulacji zależy przede wszystkim od ucha. Bez słuchu niema mowy i to do tego stopnia, że głuchota od urodzenia zawsze jest połączona z bezwzględną niemotą. Ucho jest pierwszym nauczycielem i krytykiem głosu zarówno jak wymowy. I tak, jak w nauce czytania na głos zasadniczo i ogólnie, tak i tu indywidualnie trzeba zacząć od z wykształcenia „nauczyciela .

Mimo całej mechaniczności tych ćwiczeń, wymagają one pewnego wysiłku Inteligencji. Trzeba uczniów powoli i stopniowo ćwiczyć w spostrzeganiu uchem subtelnych rożnie dzwięko czułych, trzeba ich więc przyzwyczajać, żeby się sami słuchali i słyszeli i żeby się wzajemnie słuchali i słyszeli, a to w tym celu, żeby słysząc się, poprawiali się sami i jedni drugich poprawiali. Trzeba ich wprawić, ażeby na dany przez nauczyciela znak do przerwania ćwiczeń, sami natychmiast błędy sobie wytykali i poprawiali. To jedna z wielkich korzyści ćwiczeń zbiorowych, nie należy jej pominąć.

Przy poprawianiu błędów w wymawianiu przez nauczyciela należy w każdej lekcji nie więcej, jak jeden lub dwa z takich błędów wytknąć i poprawić, które się najczęściej pojawiają. Liczniejszych poprawek uczeń nie zapamięta, praca więc chybia celu.

Kształcąc w ten sposób ucho, kształcimy nie tylko nauczyciela i krytyka, ale zarazem i kapelmistrza żywej mowy. Ucho bowiem czuwa nad czystością i siłą głosu, nad dźwięcznością i wdziękiem mowy, ucho wybija takt, wytycza pauzy, nadzoruje każdy ton, każdy odcień, każdą najdrobniejszą zmianę wysokości tonu lub barwy dźwiękowej. Wszystkie bezpośrednie organy i narzędzia mowy: płuca i krtań, usta i język, stosują się do ucha i podlegają jego władzy.

Comments
  1. Posted by Reklama